Ramazan özel: Tut bizi ey Ramazan

Fatma Çebi

Elhamdülillah, yine yeni bir Ramazan ayına kavuştuk. Bu Ramazan’da tutacak mısın bizi ey Ramazan? Hem de hiç bırakmazcasına… Bizden öncekileri tuttuğun gibi. Bugün “oruç tutuyorum” yerine “tut beni ey Ramazan” demek daha doğrusu olmalı. Yıl boyunca uzaktan gelecek çok sevdiğimiz bir misafir gibi beklediğimiz Ramazan, aslında bizim için bir kurtarıcıdır. Hem de fırtınalı bir günde sığınmak için aradığımız bir liman gibi.

Dünyanın karmaşasında bazen yönümüzü kaybederiz, manevi bir sığınak ararız. İşte tam bu noktada üç ayların manevi iklimine gireriz. Recep, Şaban derken Ramazan ayı gelir tüm heybetiyle. Bir de bakmışsınız ki Ramazan bizi tutar.  Kalbini tutar insanın; kin, nefret ve dünya hırsı tüm ruhumuza işlerken, çekip çıkarır ruhun özünü fıtrata uygun olarak. Modern zamanın “tüket” emrine karşı bu ay bize “sabret” ilahi mesajını verir. Sahur vaktinde uyanan ruhlar gecenin bereketiyle huzura kavuşur. Yıl boyu uyanamayan o ruhlar, Ramazan’ın “tuttum uykunu, kalk” dercesine uyanıverir. Ramazan sadece bir ay tutmasın bizleri. Ömür boyu istikamet üzere tutsun ki geçici dünya hevesleri, ebedi hayatın nimetlerine varmamıza engel olmasın.

Biz Ramazan’da sadece niyet edip sofradan uzaklaşmayız; aslında bir emanete sığınırız. Biz orucu tuttuğumuzu sanırken, asıl oruç bizi tutmaya başlar. Dilimizi tutar; kırıcı bir sözden, gıybetin karanlığından ve öfkenin yakıcılığından bizi korur. Kalbimizi tutar; hasedin, kibrin ve dünya telaşının arasında kaybolmamıza engel olur. Zihnimizi tutar; bizi lüzumsuz düşüncelerden arındırıp asıl olanı, yani şükrü ve sabrı hatırlatır.

Oruç bizi tuttuğunda; açlık bir yoksunluk değil, bir farkındalık halidir. Beden sabırla terbiye edilirken, ruh özgürleşir. Elimiz harama, gözümüz yanlışa, kalbimiz kötüye gitmek istediğinde "oruçluyum" demek, aslında "ben irademin ve vicdanımın koruması altındayım" demektir. Netice itibarıyla biz acıkırız ama ruhumuz doyar. Biz susarız ama gönlümüz serinler. Çünkü biz orucu sadece vaktimiz dolana kadar tutarız; oruç ise bizi bir ömür boyu "insan" tutmak için gelir.

İftar sofraları kuralım; bir hurma tanesiyle de olsa huzurla açalım iftarımızı. Kimine tekne orucu tutturalım çocuklarımızın, kimine tüm gün. Unutamayacakları anıları olsun, büyüdüklerinde seninle geçirdikleri günler adına. Sonra bayram olsun; tüm müminler namazgâhlarda buluşsun, kadın çocuk demeden. Gerçek bayram olsun. Şehir hazırlansın tüm ihtişamıyla, caddelerde süslü ışıklar olsun; “Hoş geldin” desin sana, giderken de “Elveda”. Ama sen yine de bizim her zaman elimizi, dilimizi tut; tekrar geleceğin yıla kadar…